سوره واقعه

در این ساعت در سایت من و تو اوکی از بخش دعا_ سوره واقعه یکی از محبوترین سوره های قران را آماده کردیم

سوره واقعه با ترجمه فارسی و همچنین سوره واقعه را تنها به زبان عربی هم نیز اضافه شد.
سوره واقعه pdf و همچین سوره واقعه صوتی و تصویری (تلاوت سوره واقعه عبدالباسط) نیز اضافه شد.لطفا برای دانلود pdf سوره واقعه به انتهای پست بروید.

 سوره واقعه با ترجمه فارسی | ترجمه سوره واقعه

به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

هنگامي كه واقعه عظيم (قيامت) برپا شود، (۱)

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾

هيچكس نمي‏تواند آن را انكار كند. (۲)

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾

گروهي را پائين مي‏آورد و گروهي را بالا مي‏برد. (۳)

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿۳﴾

اين در هنگامي است كه زمين به شدت به لرزه در مي‏آيد. (۴)

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾

و كوهها در هم كوبيده مي‏شود. (۵)

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾

و به صورت غبار پراكنده در مي‏آيد. (۶)

فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿۶﴾

و شما به سه گروه تقسيم خواهيد شد. (۷)

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾

نخست «اصحاب ميمنه» هستند، چه اصحاب ميمنه‏اي ؟ (۸)

فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ﴿۸﴾

گروه ديگر اصحاب شومند، چه اصحاب شومي ؟ (۹)

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾

و سومين گروه پيشگامان پيشگام! (۱۰)

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾

آنها مقربانند (۱۱)

أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾

در باغهاي پر نعمت بهشت جاي دارند (۱۲)

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۱۲﴾

گروه كثيري از امتهاي نخستين هستند (۱۳)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۳﴾

و اندكي از امت آخرين! (۱۴)

وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿۱۴﴾

آنها (مقربان) بر تختهائي كه صف كشيده و به هم پيوسته است قرار دارند. (۱۵)

عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾

در حالي كه بر آن تكيه كرده و روبروي يكديگرند. (۱۶)

مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿۱۶﴾

نوجواناني جاوداني (در شكوه و طراوت) پيوسته گرداگرد آنها مي‏گردند. (۱۷)

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾

با قدحها و كوزه‏ها و جامهائي از نهرهاي جاري بهشتي (و شراب طهور)! (۱۸)

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ﴿۱۸﴾

اما شرابي كه از آن دردسر نمي‏گيرند و نه مست مي‏شوند. (۱۹)

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿۱۹﴾

و ميوه‏هائي از هر نوع كه مايل باشند. (۲۰)

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿۲۰﴾

و گوشت پرنده از هر نوع كه بخواهند. (۲۱)

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾

و همسراني از حورالعين دارند. (۲۲)

وَحُورٌ عِينٌ ﴿۲۲﴾

همچون مرواريد در صدف پنهان! (۲۳)

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿۲۳﴾

اينها پاداشي است در برابر اعمالي كه انجام مي‏دادند. (۲۴)

جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾

در آن باغهاي بهشت نه لغو و بيهوده‏اي مي‏شنوند نه سخنان گناه آلود. (۲۵)

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿۲۵﴾

تنها چيزي كه مي‏شنوند «سلام» است «سلام»! (۲۶)

إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿۲۶﴾

و اصحاب يمين، چه اصحاب يميني ؟ (۲۷)

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ﴿۲۷﴾

آنها در سايه درختان سدر بيخار قرار دارند. (۲۸)

فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿۲۸﴾

و در سايه درخت طلح پربرگ به سر مي‏برند (درختي است خوشرنگ و خوشبو). (۲۹)

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿۲۹﴾

و سايه كشيده و گسترده. (۳۰)

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿۳۰﴾

و در كنار آبشارها. (۳۱)

وَمَاء مَّسْكُوبٍ ﴿۳۱﴾

و ميوه‏هاي فراواني. (۳۲)

وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿۳۲﴾

كه هرگز قطع و ممنوع نمي‏شود. (۳۳)

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾

و همسراني گرانقدر. (۳۴)

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾

ما آنها را آفرينش نويني بخشيديم. (۳۵)

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ﴿۳۵﴾

و همه را بكر قرار داده‏ايم. (۳۶)

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿۳۶﴾

همسراني كه به همسرشان عشق مي‏ورزند و خوش زبان و فصيح و هم سن و سالند. (۳۷)

عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿۳۷﴾

اينها همه براي اصحاب يمين است. (۳۸)

لِّأَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۳۸﴾

كه گروهي از امتهاي نخستينند. (۳۹)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۳۹﴾

و گروهي از امتهاي آخرين. (۴۰)

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿۴۰﴾

و اصحاب شمال چه اصحاب شمالي ؟ (كه نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده مي‏شود). (۴۱)

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ﴿۴۱﴾

آنها در ميان بادهاي كشيده و آب سوزان قرار دارند. (۴۲)

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿۴۲﴾

و در سايه دودهاي متراكم و آتش زا! (۴۳)

وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾

سايه‏اي كه نه خنك است و نه مفيد. (۴۴)

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿۴۴﴾

آنها پيش از اين در عالم دنيا مست و مغرور نعمت بودند. (۴۵)

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿۴۵﴾

و بر گناهان بزرگ اصرار داشتند. (۴۶)

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِيمِ﴿۴۶﴾

و مي‏گفتند: هنگامي كه ما مرديم و خاك و استخوان شديم آيا برانگيخته خواهيم شد؟ (۴۷)

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾

يا نياكان نخستين ما؟ (۴۸)

أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾

بگو اولين و آخرين، (۴۹)

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ﴿۴۹﴾

همگي در موعد روز معيني جمع مي‏شوند. (۵۰)

لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ﴿۵۰﴾

سپس شما اي گمراهان تكذيب كننده. (۵۱)

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾

قطعا از درخت زقوم مي‏خوريد (۵۲)

لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾

و شكمها را از آن پر مي‏كنيد (۵۳)

فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵۳﴾

و روي آن از آب سوزان مي‏نوشيد (۵۴)

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿۵۴﴾

و همچون شتراني كه مبتلا به بيماري عطش شده‏اند از آن مي‏آشاميد (۵۵)

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿۵۵﴾

اين است وسيله پذيرائي از آنها در قيامت! (۵۶)

هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿۵۶﴾

ما شما را آفريديم، چرا كه آفرينش مجدد را تصديق نمي‏كنيد؟ (۵۷)

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾

آيا از نطفه‏اي كه در رحم مي‏ريزيد آگاهيد؟ (۵۸)

أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾

آيا شما آن را (در دوران جنيني) آفرينش پي درپي مي‏دهيد، يا ما آفريدگاريم ؟ (۵۹)

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾

ما در ميان شما مرگ را مقدر ساختيم و هرگز كسي بر ما پيشي نمي‏گيرد. (۶۰)

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿۶۰﴾

به اين منظور كه گروهي را بجاي گروه ديگري بياوريم و شما را در جهاني كه نمي‏دانيد آفرينش تازه بخشيم. (۶۱)

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾

شما عالم نخستين را دانستيد، چگونه متذكر نمي‏شويد (كه جهاني بعد از آن است). (۶۲)

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ ﴿۶۲﴾

آيا هيچ درباره آنچه كشت مي‏كنيد انديشيده‏ايد؟ (۶۳)

أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿۶۳﴾

آيا شما آن را مي‏رويانيد، يا ما مي‏رويانيم ؟ (۶۴)

أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾

هرگاه بخواهيم آن را تبديل به كاه درهم كوبيده مي‏كنيم به گونه‏اي كه تعجب كنيد! (۶۵)

لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿۶۵﴾

(به گونه‏اي كه بگوئيد:) به راستي ما زيان كرده‏ايم. (۶۶)

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾

بلكه ما به كلي محروميم. (۶۷)

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶۷﴾

آيا به آبي كه مي‏نوشيد انديشيده‏ايد؟ (۶۸)

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاء الَّذِي تَشْرَبُونَ ﴿۶۸﴾

آيا شما آن را از ابر نازل مي‏كنيد؟ يا ما نازل مي‏كنيم ؟ (۶۹)

أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ ﴿۶۹﴾

هرگاه بخواهيم اين آب گوارا را، تلخ و شور قرار مي‏دهيم، پس ‍ چرا شكر نمي‏كنيد؟، (۷۰)

لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ﴿۷۰﴾

آيا درباره آتشي كه مي‏افروزيد فكر كرده‏ايد؟ (۷۱)

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ﴿۷۱﴾

آيا شما درخت آن را آفريده‏ايد؟ يا ما آفريده‏ايم ؟ (۷۲)

أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ ﴿۷۲﴾

ما آن را وسيله يادآوري (براي همگان) و وسيله زندگي براي مسافران قرار داده‏ايم. (۷۳)

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِينَ﴿۷۳﴾

حال كه چنين است به نام پروردگار بزرگت تسبيح كن (و او را پاك و منزه بشمارر). (۷۴)

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۷۴﴾

سوگند به جايگاه ستارگان، و محل طلوع و غروب آنها. (۷۵)

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿۷۵﴾

و اين سوگندي است بسيار بزرگ اگر بدانيد! (۷۶)

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿۷۶﴾

كه آن قرآن كريمي است (۷۷)

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿۷۷﴾

كه در كتاب محفوظ جاي دارد. (۷۸)

فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ﴿۷۸﴾

و جز پاكان نمي‏توانند آن را مس كنند. (۷۹)

لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿۷۹﴾

اين چيزي است كه از سوي پروردگار عالميان نازل شده. (۸۰)

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۸۰﴾

آيا اين سخن را (اين قرآن را با اوصافي كه گفته شد) سست و كوچك مي‏شمريد؟ (۸۱)

أَفَبِهَذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿۸۱﴾

و به جاي شكر روزيهائي كه به شما داده شده آن را تكذيب مي‏كنيد؟ (۸۲)

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾

پس چرا هنگامي كه جان به گلوگاه مي‏رسد (توانائي بازگرداندن آن را نداريد)؟! (۸۳)

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾

و شما در اين حال نظاره مي‏كنيد (و كاري از دستتان ساخته نيست). (۸۴)

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿۸۴﴾

و ما به او نزديكتريم از شما ولي نمي‏بينيد. (۸۵)

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾

اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمي‏شويد، (۸۶)

فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿۸۶﴾

پس او را بازگردانيد اگر راست مي‏گوئيد. (۸۷)

تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿۸۷﴾

اما اگر او از مقربان باشد، (۸۸)

فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿۸۸﴾

در روح و ريحان و بهشت پرنعمت است. (۸۹)

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ ﴿۸۹﴾

و اما اگر از اصحاب يمين باشد، (۹۰)

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۰﴾

به او گفته مي‏شود: سلام بر تو از سوي دوستانت كه از اصحاب اليمين هستند. (۹۱)

فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۱﴾

اما اگر او از تكذيب كنندگان گمراه باشد، (۹۲)

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ﴿۹۲﴾

با آب جوشان دوزخ از او پذيرائي مي‏شود! (۹۳)

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ ﴿۹۳﴾

سپس سرنوشت او ورود در آتش جهنم است. (۹۴)

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿۹۴﴾

اين همان حق و يقين است. (۹۵)

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿۹۵﴾

حال كه چنين است نام پروردگار بزرگت را منزه بشمار. (۹۶)

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۹۶﴾

 سوره واقعه بدون ترجمه فارسی | سوره واقعه با متن عربی
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ (1)
لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ (2)
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ (3)
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجّاً (4)
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسّاً (5)
فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثّاً (6)
وَكُنتُمْ أَزْوَاجاً ثَلَاثَةً (7)
فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ (8)
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ (9)
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ (10)
أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (11)
فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ (12)
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ (13)
وَقَلِیلٌ مِّنَ الْآخِرِینَ (14)
عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ (15)
مُتَّكِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ (16)
‏ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ (17)
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِینٍ (18)
لَا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا یُنزِفُونَ (19)
وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ (20)
وَلَحْمِ طَیْرٍ مِّمَّا یَشْتَهُونَ (21)
وَحُورٌ عِینٌ (22)
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ (23)
جَزَاء بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ (24)
لَا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْواً وَلَا تَأْثِیماً (25)
إِلَّا قِیلاً سَلَاماً سَلَاماً (26)
وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ (27)
فِی سِدْرٍ مَّخْضُودٍ (28)
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ (29)
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ (30)
وَمَاء مَّسْكُوبٍ (31)
وَفَاكِهَةٍ كَثِیرَةٍ (32)
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ (33)
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ (34)
إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء (35)
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَاراً (36)
عُرُباً أَتْرَاباً (37)
لِّأَصْحَابِ الْیَمِینِ (38)
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ (39)
وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِینَ (40)
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ (41)
فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ (42) وَظِلٍّ مِّن یَحْمُومٍ (43)
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِیمٍ (44) إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِینَ (45)
وَكَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِیمِ (46)
وَكَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (47)
أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ (48) قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ (49)
لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ (50)‏ ثُمَّ إِنَّكُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ (51)
لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ (52) فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ (53)
فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ (54)
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ (55)
هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ (56)
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ (57)
أَفَرَأَیْتُم مَّا تُمْنُونَ (58)
أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ (59)
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ (60)
عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِی مَا لَا تَعْلَمُونَ (61)
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ (62)
أَفَرَأَیْتُم مَّا تَحْرُثُونَ (63)
أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ (64)
لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَاماً فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ (65)
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ (66)
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (67)
أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاء الَّذِی تَشْرَبُونَ (68)
أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ (69)
لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجاً فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ (70)
أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ (71)
أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ (72)
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعاً لِّلْمُقْوِینَ (73)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیمِ (74)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ (75)
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ (76)‏
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِیمٌ (77)
فِی كِتَابٍ مَّكْنُونٍ (78)
لَّا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ (79)
تَنزِیلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِینَ (80)
أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ (81)
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ (82)
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ (83) وَأَنتُمْ حِینَئِذٍ تَنظُرُونَ (84)
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ (85)
فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ (86)
تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ (87)
فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ (88)
فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ (89)
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْیَمِینِ (90)
فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ (91)
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِینَ الضَّالِّینَ (92)
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِیمٍ (93)
وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ (94)
إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ (95)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیمِ (96)
دانلود pdf سوره واقعه
لینکدانلود pdf سوره واقعه: https://goo.gl/UsZQIw
ترجمه خالی سوره واقعه:
آن واقعه چون وقوع یابد (1)
[كه] در وقوع آن دروغى نیست (2)
پست‏كننده [و] بالابرنده است (3)
چون زمین با تكان [سختى] لرزانده شود (4)
و كوهها [همگی] ریزه ریزه شوند (5)
و غبارى پراكنده گردند (6)
و شما سه دسته شوید (7)
یاران دست راست كدامند یاران دست راست (8)
و یاران چپ كدامند یاران چپ (9)
و سبقت‏گیرندگان مقدمند (10)
آنانند همان مقربان [خدا] (11)
در باغستانهاى پر نعمت (12)
گروهى از پیشینیان (13)
و اندكى از متاخران (14)
بر تختهایى جواهرنشان (15)
كه روبروى هم بر آنها تكیه داده‏اند (16)
بر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت] مى‏گردند (17)
با جامها و آبریزها و پیاله[ها]یى از باده ناب روان (18)
[كه] نه از آن دردسر گیرند و نه بى‏خرد گردند (19)
و میوه از هر چه اختیار كنند (20)
و از گوشت پرنده هر چه بخواهند (21)
و حوران چشم‏ درشت (22)
مثل لؤلؤ نهان میان صدف (23)
[اینها] پاداشى است براى آنچه مى‏كردند (24)
در آنجا نه بیهوده‏اى مى‏شنوند و نه [سخنى] گناه‏ آلود (25)
سخنى جز سلام و درود نیست (26)
و یاران راست‏یاران راست كدامند (27)
در [زیر] درختان كنار بى‏خار (28)
و درختهاى موز كه میوه‏اش خوشه خوشه روى هم چیده است (29)
و سایه‏اى پایدار (30)
و آبى ریزان (31)
و میوه‏اى فراوان (32)
نه بریده و نه ممنوع (33)
و همخوابگانى بالا بلند (34)
ما آنان را پدید آورده‏ایم پدید آوردنى (35)
و ایشان را دوشیزه گردانیده‏ایم (36)
شوهر دوست همسال (37)
براى یاران راست (38)
كه گروهى از پیشینیانند (39)
و گروهى از متاخران (40)
و یاران چپ كدامند یاران چپ (41)
در [میان] باد گرم و آب داغ (42)
و سایه‏اى از دود تار (43)
نه خنك و نه خوش (44)
اینان بودند كه پیش از این ناز پروردگان بودند (45)
و بر گناه بزرگ پافشارى مى‏كردند (46)
و مى‏گفتند آیا چون مردیم و خاك واستخوان شدیم واقعا [باز] زنده مى‏گردیم (47)
یا پدران گذشته ما [نیز] (48)
بگو در حقیقت اولین و آخرین (49)
قطعا همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند (50)
آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز (51)
قطعا از درختى كه از زَقُوم است‏ خواهید خورد (52)
و از آن شكمهایتان را خواهید آكند (53)
و روى آن از آب جوش مى‏نوشید (54)
[مانند] نوشیدن شتران تشنه (55)
این است پذیرایى آنان در روز جزا (56)
ماییم كه شما را آفریده‏ایم پس چرا تصدیق نمى‏كنید (57)
آیا آنچه را [كه به صورت نطفه] فرو مى‏ریزید دیده‏اید (58)
آیا شما آن را خلق مى‏كنید یا ما آفریننده‏ایم (59)
ماییم كه میان شما مرگ را مقدر كرده‏ایم و بر ما سبقت نتوانید جست (60)
[و مى‏توانیم] امثال شما را به جاى شما قرار دهیم و شما را [به صورت] آنچه نمى‏دانید پدیدار گردانیم (61)
و قطعا پدیدار شدن نخستین خود را شناختید پس چرا سر عبرت گرفتن ندارید (62)
آیا آنچه را كشت مى‏كنید ملاحظه كرده‏اید (63)
آیا شما آن را [بى‏یارى ما] زراعت مى‏كنید یا ماییم كه زراعت مى‏كنیم (64)
اگر بخواهیم قطعا خاشاكش مى‏گردانیم پس در افسوس [و تعجب] مى‏افتید (65)
[و مى‏گویید] واقعا ما زیان زده‏ایم (66)
بلكه ما محروم شدگانیم (67)
آیا آبى را كه مى‏نوشید دیده‏اید (68)
آیا شما آن را از [دل] ابر سپید فرود آورده‏اید یا ما فرودآورنده‏ایم (69)
اگر بخواهیم آن را تلخ مى‏گردانیم پس چرا سپاس نمى‏دارید (70)
آیا آن آتشى را كه برمى‏افروزید ملاحظه كرده‏اید (71)
آیا شما [چوب] درخت آن را پدیدار كرده‏اید یا ما پدیدآورنده‏ایم (72)
ما آن را [مایه] عبرت و [وسیله] استفاده براى بیابانگردان قرار داده‏ایم (73)
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى (74)
نه [چنین است كه مى‏پندارید] سوگند به جایگاه‏هاى [ویژه و فواصل معین] ستارگان (75)
اگر بدانید آن سوگندى سخت بزرگ است (76)
كه این [پیام] قطعا قرآنى است ارجمند (77)
در كتابى نهفته (78)
كه جز پاك ‏شدگان بر آن دست ندارند (79)
وحی اى است از جانب پروردگار جهانیان (80)
آیا شما این سخن را سبك [و سست] مى‏گیرید (81)
و تنها نصیب خود را در تكذیب [آن] قرار مى‏دهید (82)
پس چرا آنگاه كه [جان شما] به گلو مى‏رسد (83)
و در آن هنگام خود نظاره گرید (84)
و ما به آن [محتضر] از شما نزدیكتریم ولى نمى‏بینید (85)
پس چرا اگر شما بى‏جزا مى‏مانید [و حساب و كتابى در كار نیست] (86)
اگر راست مى‏گویید [روح] را برنمى‏گردانید (87)
و اما اگر [او] از مقربان باشد (88)
[در] آسایش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود] (89)
و اما اگر از یاران راست باشد (90)
از یاران راست بر تو سلام باد (91)
و اما اگر از دروغزنان گمراه است (92)
پس با آبى جوشان پذیرایى خواهد شد (93)
و [فرجامش] درافتادن به جهنم است (94)
این است همان حقیقت راست [و] یقین (95)
پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبیح گوى (96)
مرتبط:

مطالب مرتبط دیگر سایت ها:

سوره واقعه

سوره واقعه صوتی

سوره واقعه pdf

ترجمه سوره واقعه

سوره ملک

فضیلت سوره واقعه

سوره حديد

ختم سوره واقعه

سوره الملك

Share

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *